Najwyższa stawka skonsolidowana dla wyrobów przemysłowych zgłoszona przez Brazylię do WTO wynosi 35% i taka jest faktycznie pobierana np. od samochodów. W przypadku towarów rolnych wynosi ona 55% w praktyce nie jest ona w tej wysokości stosowana.

Przed wydaniem licencji nieautomatycznej szereg towarów poddawanych jest długotrwałemu procesowi analizowania np. sprawdzania pod względem uprawnień do importu, ekologicznym, zdrowotnym itp. Dotyczy to między innymi szeregu polskich towarów : środków ochrony roślin, farmaceutyków, kosmetyków, sprzętu medycznego, ceramiki, szkła, wyrobów hutniczych, maszyn i urządzeń, materiałów elektrycznych.

Import realizowany przez jednostki administracji publicznej, a korzystający z ulg celnych lub podatkowych podlega każdorazowo sprawdzaniu czy występuje odpowiednik produkcji krajowej.

Ceny minimalne szeregu towarów importowanych podlegają w punktach granicznych odpraw celnych elektronicznej kontroli (program SISCOMEX). Jeżeli towary podają ceny realizacyjne niższe od tych posiadanych przez urzędy celno - podatkowe, są one clone zgodnie tymi ostatnimi, naturalnie wyższymi. Rygorystyczna kontrola sanitarna stosowana przez Brazylię poważnie utrudnia przywóz artykułów spożywczych.

Wejście z nowymi produktami na rynek brazylijski jest dodatkowo utrudnienione przez przewlekłe procesy certyfikacji (homologacji). Największą barierą dla polskich eksporterów stanowią nie tyle przepisy ile biurokracja i powolność działania miejscowych urzędników. Dlatego dla większej efektywności działań polskich podmiotów gospodarczych zainteresowanych współpracą z Brazylią kluczową sprawą jest posiadanie dobrze wprowadzonego miejscowego agenta, pośrednika a nawet samego importera, który w swoim własnym interesie ułatwi przejście wszystkich barier.