|

|

Brazylia jest piątym największym krajem na świecie o powierzchni 8.547.404 km, zajmuje prawie połowę kontynentu Ameryki Południowej.

 Ukształtowanie powierzchni wyżynno-nizinne. Na południowym-wschodzie znajduje się Wyżyna Brazylijska, zajmująca ok. 60% powierzchni kraju, która opada stromą krawędzią ku wybrzeżom Oceanu Atlantyckiego. Na północy występuje rozległa, aluwialna, miejscami zabagniona Nizina Amazonki, która rozciąga się gęstą siecią rzek. Na północy znajduje się Wyżyna Gujańska z najwyższym szczytem kraju: Pico da Neblina, 3014 m n.p.m. Linia brzegowa jest słabo rozwinięta, jedynie na północy i południu są większe zatoki i przybrzeżne wyspy. Wzdłuż wybrzeża występują rafy koralowe.

Klimat goracy i wilgotny, srednia temperatura roczna 20oC.

- Liczba ludności: 174.630.000 milionow mieszkańców (dane 01/07/2002), jest to szóste pod względem ludności państwo świata i najbardziej zaludniony kraj Ameryki Poludniowej.

- Skład etniczny: 55% mieszkańców to potomkowie Europejczyków, głównie Portugalczyków; 38% mieszkańców to mulaci i metysi; 6% mieszkańców to murzyni; zaledwie 0,2% populacji stanowią indianie.

- 81% Brazylijczyków mieszka w miastach.

- Rozmieszczenie ludności:

     * Region Południowo - Wschodni  ( stany Săo Paulo, Rio de Janeiro, Minas Gerais, Espirito Santo ) - 72,4 miliony;

     * Region Północno - Wschodni ( stany: Bahia, Maranhăo, Piauí, Ceará, Rio Grande do Norte, Paraíba, Pernambuco, Alagoas, Sergipe ) - 47,7 milionów;

     * Region Południowy (Paraná, Santa Catarina, Rio Grande do Sul)  - 25,1 milionów;

     * Region Północny (Amazonas, Pará,  Rondônia, Acre, Roraima, Amapá, Tocantins) - 12,9 milionów;

     * Region Środkowo-Zachodni (Mato Grosso do Sul, Mato Grosso, Goiás, Dystrykt Federalny) - 11,7 milionów mieszkańców ( w 2000 roku ).

Walutą brazylijską jest real. Jeden real dzieli się na 100 centavos i stanowi równowartość ok. 1,45 zł (luty 2006). W Brazylii są ograniczenia wywozu gotówki. Nie można przewozić za granicę sum większych niż 10.000 USD bez zgody Banku Centralnego, dlatego większe sumy pieniędzy wwożone do tego kraju należy zgłosić w urzędzie celnym przy przekraczaniu granicy.

W obiegu są banknoty o nominałach 1, 2, 5, 10, 20, 50 i 100 reali oraz monety o wartości 1 reala i 1, 5, 10, 25 i 50 centavos. Pieniądze można wymieniać w bankach, dużych biurach podróży, kantorach wymiany i w wielu hotelach. Kantory wymieniaja walutę po lepszym kursie niż banki i hotele i nie pobierają dodatkowej prowizji przy wymianie.

Najprostszym i najbezpieczniejszym sposobem przewożenia pieniędzy są czeki podróżne. Niektóre banki wydają swoim klientom czeki podróżne bez prowizji, ale normalna opłata wynosi 1% od wartości czeku. Najczęściej spotyka się czeki: Visa i American Express.

Karty kredytowe są powszechnie akceptowane w Brazylii, zwłaszcza przy płaceniu rachunków w hotelach, sklepach i restauracjach, a także przy zakupie biletów, itp. W małych sklepach, na targach i kawiarniach trzeba mieć przy sobie gotówkę. Najczęściej przyjmowane są karty: MasterCard, Visa, American Express i Diners Club.

Jednostki miary  i wagi

W Brazylii obowiązuje system metryczny, jednakże niektóre produkty sprzedawane są na tuziny (dúzias).

Czas

Różnica czasu między Polską a Brazylią wynosi ( + 5 godzin ) w okresie marzec – październik i ( + 3 godziny ) październik - marzec.

Brazylia jest ogromnym krajem i dlatego, pomimo istnienia rozwiniętej już infrastruktury transportowej, jest ona uznawana przez każdy kolejny rząd jako niewystarczająca dla właściwego funkcjonowania kraju. Również aktualny rząd prezydenta Luiza Inácio Lula da Silva, jej rozwój, uznał za jeden ze swoich priorytetów. Szczególny nacisk położony ma być na stworzenie połaczeń komunikacyjnych z krajami sąsiednimi w ramach integracji Ameryki Południowej (szczególnie z Boliwią, Peru i Wenezuelą), na reaktywację zamkniętych w ostatnich dwudziestu latach połączeń kolejowych oraz budowę nowych linii, rekonstrukcję dróg bitych, jak również rozwój słabo rozwiniętej żeglugi śródlądowej i kabotażowej.

Transport kolejowy jest relatywnie słabo rozwinięty - następstwo ogromnych przestrzeni, ukształtowania terenu, przeszkód w postaci dżungli, gór i rzek. W ostatnich dwudziestu latach szereg połączeń kolejowych zostało zamkniętych. Długość linii wynosi niewiele ponad 30 tysięcy kilometrów.

Przedsiębiorstwa Państwowe – Federalna Sieć Kolejowa – RFFSA (Rede Ferroviária Federal S.A.) i Koleje Paulistańskie –FEPASA (Ferrovia Paulista S.A.)  zostały sprywatyzowane w rezultacie zainaugurowanego w 1992 roku programu prywatyzacji PND (Programa Nacional de Desestatizaçăo). Jeszcze wcześniej, 22.02.1984 z RFFSA został wyłączony transport miejski wszystkich ważniejszych metropolii kraju poprzez powołanie Brazylijskiego Przedsiębiorstwa Transportu Miejskiego (Companhia Brasileira de Transporte  Urbano CBTU). W wyniku prywatyzacji  powołane zostały następujące  przedsiębiorstwa:

Region zachodni – Ferrovia Novoeste S.A. - działa od 1.07.1996, długość linii kolejowych 1.621 kilometrów.

Region Południowo-wschodni : Ferrovia Centro-Atlântica S.A. - działa od 1.09.1996, długość linii 7.080 km.

Region Południowo-wschodni : MRS Logística S.A. - działa od 1.12.1996, długość linii 1.674 km oraz  FERROBAN - Ferrovias Bandeirantes S.A (dawne FEPASA) - działa od 1.01.1999, długość  linii 4.236 kilometrów

Region Północno-wschodni: Companhia Ferroviária do Nordeste - działa od 1.01.1998, długość linii  4.534 km.

Region Południowy : Ferrovia Sul-Atlântico S.A. (obecnie ALL América Latina Logística S.A.) - działa  od 1.03.1997, długość linii 6.586 km.

Nadal największe znaczenie w Brazylii posiada transport drogowy. Długość dróg utwardzonych wynosi ponad 150 tysięcy kilometrów. Transport kołowy przewozi 70% towarów i 97% pasażerów. Większość dróg należy do państwa - władz federalnych, stanowych  i municypalnych  i jest bezpłatna.

Długość wybrzeża wynosi ok. 7.400 km od Oiapoque na granicy z Gujaną francuską do Chui (przy granicy z Urugwajem). W Brazylii istnieje około 20 dużych portów wyspecjalizowanych głównie w transporcie dalekomorskim, które stanowią 70% całości przeładunków. Brazylijska marynarka handlowa przewozi zaledwie 3% towarów eksportowanych i importowanych  do tego kraju.

Najważniejsze porty to:

Santos (drobnica, zboże) - powierzchnia 221 tys m kw.
Rio de Janeiro (drobnica) - powierzchnia 138 tys m kw.
Paranagua (zboże) - powierzchnia  71,5 tys m kw.
Vitória (ruda żelaza i produkty stalowe) – powierzchnia 70 tys m kw. a ponadto: Rio Grande (zboże), Ponta de Madeira (ruda żelaza), Recife (drobnica), Maceio (drobnica, zboże) i Salvador (drobnica, zboże i cukier) oraz porty  Amazonki : Manaus, Belém i Santarém.

Brazylia rozporządza ogromnymi zasobami wodnymi, które są wykorzystywane, zarówno w żegludze, jak i w produkcji energii elektrycznej.

Żegluga śródlądowa odbywa się na długości 8.500 kilometrów z czego 5.700 km w regionie Amazonii. Średniorocznie przewozi się ok. 23 milionów ton, przy średnim dystansie 1.350 km. Są to głównie produkty mineralne  (6.260 tys. ton rocznie) i rolne (3.900 tys. Ton). Szczególne znaczenie odgrywa ona w przewozie głównego produktu rolnego Brazylii – soji z regionu Centroeste. Koszt tego transportu  stanowi zaledwie 30% kosztu transportu samochodowego. Główne drogi wodne poza Amazonką, gdzie mogą wpływać również statki oceaniczne to:

Rzeka Madeira (dopływ Amazonki), żeglowna na dystansie 1.056 km od Porto Velho - stolicy stanu  Rondônia do ujścia do Amazonki. Przewozy roczne wynoszą ok. 2 mln ton.

Rzeka Săo Francisco żeglowna na dystansie 1.371 km od Pirapora (stan Minas Gerais) do Juazeiro/Bahia/-Petrolina/Pernambuco/ bez wyjścia do oceanu. Przewozy roczne - 60 tys ton .

Rzeki – Tietę-Paraná. Żegluga jest możliwa na odcinku 1.100 km od miasta Conchas na rzece Tietę (stan Săo Paulo) i  miasta Săo Simăo (stan Goiás) na rzece Paranaíba aż do Itaipu. Przewozy do 2 milionów ton rocznie.

Rzeka Paragwaj. Żegluga odbywa się na dystansie 3.442 kilometrów, z czego na terytorium Brazylii 1.278 km,  od Cáceres aż do ujścia do Zatoki La Plata. Głównie przewozi się rudę żelaza, manganu i soję.

Zamierza się uruchomić dalsze szlaki wodne w basenie Amazonki na rzekach Tapajós i Tocantins.

Transport lotniczy jest bardzo dobrze rozwinięty w Brazylii. Istnieje ponad 300 lotnisk. Największe z nich to Săo Paulo z dworcami Guarulhos, Congonhas i Viracopos, koło miasta Campinas (główny dworzec towarowy) oraz Rio de Janeiro ( lotnisko międzynarodowe Galeăo i krajowe Santos Dumont).

Inne ważniejsze porty lotnicze (w nawiasach nazwa lotniska):

Brasília (Juscelino Kubitschek), Salvador (Dois de Julho), Kurytyba (Afonso Pena), Florianópolis (Hercílio Luz), Porto Alegre (Salgado Filho), Foz de Iguaçu, Belo Horizonte (Pampulha), Manaus (Eduardo Gomes), Belém, Natal (Augusto Severo w mieście Parnamirim) i Recife (Guararapes).

Linie wewnętrzne obsługują przedsiębiorstwa krajowe: Varig, TAM, VASP, Transbrasil i GOL, BRA i OceanAir.

Sieć telefoniczna jest bardzo dobrze rozwinięta, a w ostatnich latach została w dużym stopniu sprywatyzowana. Usługi publiczne telekomunikacyjne objęte są systemem Telebrás, na który składają się: przedsiębiorstwo holdingowe -Telebrás, przedsiębiorstwo telefonii dalekiego zasięgu (połaczenia zagraniczne i krajowe, również teleks) - EMBRATEL i 27 przedsiębiorstw stanowych i lokalnych, 4 firmy niezależne, z których trzy są państwowe: CRT, należące do rządu stanu Rio Grande do Sul, Sercomtel, do miasta Londryna stan Paraná i CETERP - własność miasta Ribeirăo Preto, stan Săo Paulo. Do rządu federalnego należy nieco ponad 50% kapitału akcyjnego Telebrás, w całości kapitału jest to mniej niż 22%.  Nadzór ze strony państwa nad działającymi firmami sprawuje Krajowa Agencja Telekomunikacji (Agęncia Nacional de Telecomunicaçőes –ANATEL).

Brazylia ma połączenia automatyczne z praktycznie wszystkimi krajami świata. Aktualnie 61,2% gospodarstw domowych dysponuje linią telefoniczną stacjonarną (w 1992 roku było to 21%). Miejscowy system telekomunikacji wykorzystuje zarówno sieć naziemną jak i system satelitarny.

Brazylia posiada swój własny system telewizji PAL-M niekompatybilny z jakimkolwiek z systemów Ameryki czy Europy.

Poczta brazylijska jest przedsiębiorstwem całkowicie państwowym i istnieje w aktualnej formie od 31 lat. Liczba agencji wynosi około12 tysięcy, które są obecne w każdym z 5.561 ośrodków miejskich. Do tego dochodzi 16.900 punktów  sprzedaży usług pocztowych oraz 27 tysięcy skrzynek pocztowych. Poczta zatrudnia 98 tys. pracowników z czego 47 tys listonoszy. Dysponuje parkiem transportowym obejmującym 4.400 samochodów, 7400 motocykli i 18 tysięcy rowerów. Obsługuje 26 linii lotniczych za pośrednictwem specjalnie czarterowanych samolotów. Dziennie dostarcza ona do 40 milionów mieszkań całej  Brazylii około 34 miliony przesyłek.  W skali roku  jest to 9,4 miliardów przesyłek.

Obecnie rozpoczęły się prace legislacyjne przygotowujące otwarcie sektora usług pocztowych dla firm prywatnych ,które współzawodniczyłyby w pozyskiwaniu klientów z pocztą państwową, tworzyły z nią konsorcja lub tez rozwijały inne, alternatywne formy usług. Zmianie ulegnie również forma prawna Poczty, która stanie się spółką akcyjną - Correios do Brasil S.A.